Kinezjologia (kinesis – ruch i logos – uczyć się) jest wielowymiarową dziedziną  nauki zajmującą się mechaniką ruchu ciała człowieka oraz psychologicznymi reakcjami organizmu na ruch.

Kinezjologia w swoich założeniach korzysta z fundamentów nauk biochemicznych, socjologicznych, psychologicznych i pedagogicznych. Kinezjologia stanowi swego rodzaju poddziedzinę fizjoterapii, bowiem skupia się w dużej mierze na biomechanice człowieka i jego strukturach układu ruchu, łącząc wiedzę anatomiczną z pracą umysłu.

Główne cele kinezjologii to:

•  zrozumienie psychologicznych i fizjologicznych reakcji oraz różnych form adaptacji ludzkiego organizmu na krótkotrwały i bardzo intensywny wysiłek fizyczny; 
•  analiza zależności pomiędzy ruchem a umysłem i psychiką oraz określenie form ich współpracy; 
•  zrozumienie naturalnych procesów kontrolujących ruch oraz czynników wpływających na kształtowanie umiejętności motorycznych oraz funkcjonowanie zmysłów;
•  wyjaśnienie psychologicznych efektów fizycznej aktywności na ludzkie zachowanie;
•  wykrywanie i korygowanie nierównowagi organizmu, które może być związane ze stresem, odżywianiem, drobnymi urazami lub innymi czynnikami;
•  analizowanie, diagnozowanie i leczenie zaburzeń ruchowych jako pomoc w powrocie do pełnej sprawności po urazach, operacjach lub chorobach;
•  pomaganie w rozwijaniu umiejętności poznawczych, komunikacji i równowagi emocjonalnej osób w każdym wieku.

Kinezjologia dzieli się na kilka rodzajów, w zależności od potrzeb beneficjentów, np. :

• kinezjologia edukacyjna, których zasady można wykorzystać zarówno w pracy z dziećmi jak i z osobami dorosłymi. Odnosi się w głównej mierze do procesu uczenia się – nauczania w różnych etapach życia człowieka; [czyt.dalej w: O KINEZJOLOGII EDUKACYJNEJ];
• kinezjologia stosowana –  coraz powszechniej stosowana technika medycyny i fizjoterapii, która bazuje na testowaniu mięśni, ich siły bądź osłabienia;[czyt.dalej w: O KINEZJOLOGII STOSOWANEJ];
• kinezjologia energetyczna – opiera się na założeniu, że ciało ma naturalne zdolności do samoleczenia, a dolegliwości są wynikiem zaburzeń energetycznych;
• kinezjologia neuroenergetyczna – łączy techniki kinezjologii z wiedzą na temat energetyki ciała i funkcjonowania systemu nerwowego.